نسازد تو ناچار با او بساز

سر بخت بدخواه کرده نگون

چنین است رسم جهان جهان

همی راز خویش از تو دارد نهان

که روزی نشیب است و روزی فراز

چو از گفته کرم پرداختم

دری دیگر از اردشیر آختم