رای تو چون سپهر تو بر توست

چارجوی از دو سو نمی دارد

گو تیمم به خاک میکن از آنک

ز آب حیوان وضو نمی دارد

رخنه در هیچ تو نمی دارد

کسری از شرم لعل خاتم تو

خاتم الا سرو نمی دارد