ز آب حیوان وضو نمی دارد

آنکه فیض دو دست تو بشنید

چارجوی از دو سو نمی دارد

گو تیمم به خاک میکن از آنک

رای تو چون سپهر تو بر توست

رخنه در هیچ تو نمی دارد

کسری از شرم لعل خاتم تو