همه در خوشاب می چکدش

شب رخ چرخ پر خوی است مگر

که آن خوی از افتاب می چکدش

گفت مدحی مرا که از هر حرف

موکب ابر چون به شوره رسد

قطرها بر سراب می چکدش

باد نوروز چون رسد بر گل