او خود مرا حیات ابد داد خضروار

حرزی که هفت هیکل رضوان شناسمش

تا عقل را خلیفه کتاب اوست گرچه خضر

پیر من است طفل دبستان شناسمش

ز آن قطعه ای که چشمه حیوان شناسمش

دارم دل و دو دیده، ز اشعار او سه بیت

تا خوانده ام چهارم ایشان شناسمش