تا خوانده ام چهارم ایشان شناسمش

او خود مرا حیات ابد داد خضروار

ز آن قطعه ای که چشمه حیوان شناسمش

دارم دل و دو دیده، ز اشعار او سه بیت

در خط او چو نقطه و اعراب بنگرم

خال رخ برهنه ایمان شناسمش

بر حرف او چو دائره جزم بشمرم