ز آن قطعه ای که چشمه حیوان شناسمش

تا عقل را خلیفه کتاب اوست گرچه خضر

پیر من است طفل دبستان شناسمش

او خود مرا حیات ابد داد خضروار

دارم دل و دو دیده، ز اشعار او سه بیت

تا خوانده ام چهارم ایشان شناسمش

در خط او چو نقطه و اعراب بنگرم