از آنکه دست حوادث زده است بر دل ریشم

منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند

رگ گشاده جانم به دست مهر که بندد

که از خواص به دوران نه دوست ماند و نه خویشم

نه هیچ کام برآید ز میر و میره شهرم