رگ گشاده جانم به دست مهر که بندد

منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند

از آنکه دست حوادث زده است بر دل ریشم

که از خواص به دوران نه دوست ماند و نه خویشم

نه هیچ کام برآید ز میر و میره شهرم

نه هیچ کار گشاید ز صدر و صاحب جیشم