که از خواص به دوران نه دوست ماند و نه خویشم

منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند

از آنکه دست حوادث زده است بر دل ریشم

رگ گشاده جانم به دست مهر که بندد

نه هیچ کام برآید ز میر و میره شهرم

نه هیچ کار گشاید ز صدر و صاحب جیشم

هزار درد دلم هست و هیچ جنس به نوعی