کان را که برگزید گزیدش گزند او

خضر است و خان و خانه به عزلت کند به دل

هم خضر خان ومشغله اوز کند او

خاقانی از حریف گزیدن کران گزید

هرچند کان سقط به دمش زنده گشته بود

چون دست یافت سوخت و را سقط زند او

خورشید دیده ای که کند آب را بلند