هرچند کان سقط به دمش زنده گشته بود

هم خضر خان ومشغله اوز کند او

خاقانی از حریف گزیدن کران گزید

کان را که برگزید گزیدش گزند او

چون دست یافت سوخت و را سقط زند او

خورشید دیده ای که کند آب را بلند

سردی آب بین که شود چشم بند او