چون دست یافت سوخت و را سقط زند او

خاقانی از حریف گزیدن کران گزید

کان را که برگزید گزیدش گزند او

هرچند کان سقط به دمش زنده گشته بود

خورشید دیده ای که کند آب را بلند

سردی آب بین که شود چشم بند او

حاسد که بیند این سخن همچو شیر و می