ز گفتار او شاد شد اردشیر

ز پشت منست این مرا بی شکست

ز آب و ز چاه آن کجا رفته بود

پسر گفت و پرسید و چندی شنود

به ایوان خرامید خود با وزیر

گرفته دلاویز را بر کنار

ز ایوان سوی تخت شد شهریار