خصم ار به کمال تو تبشه نکند به

پذرفته هیولای سخن صورت کاهی

چون رایت سلطان ضمیر تو بجنبد

تقدیر براند به اثر بر چو سپاهی

خضرای دمن می چه کند مهر گیاهی

معلوم شد از عارضه تو که کسی نیست

بر چرخ سراسیمه مگر مخطی و ساهی