بر چرخ سراسیمه مگر مخطی و ساهی

خصم ار به کمال تو تبشه نکند به

خضرای دمن می چه کند مهر گیاهی

معلوم شد از عارضه تو که کسی نیست

خوش باش که سیاره بر احرار نهد بند

یاد آر ز سیاره و از یوسف چاهی

گفتی که مرا رشته چو در جنس تکسر