یاد آر ز سیاره و از یوسف چاهی

معلوم شد از عارضه تو که کسی نیست

بر چرخ سراسیمه مگر مخطی و ساهی

خوش باش که سیاره بر احرار نهد بند

گفتی که مرا رشته چو در جنس تکسر

گم کرد سر رشته صحبت ز تباهی

بودند بر من همه اصحاب مناصب