خوش باش که سیاره بر احرار نهد بند

خضرای دمن می چه کند مهر گیاهی

معلوم شد از عارضه تو که کسی نیست

بر چرخ سراسیمه مگر مخطی و ساهی

یاد آر ز سیاره و از یوسف چاهی

گفتی که مرا رشته چو در جنس تکسر

گم کرد سر رشته صحبت ز تباهی