جهانی یک به دیگر می پناهند

به دل گویان کجا بد بی گناهی

تن تیغ ترا از تن قبایی

سر رمح ترا از سر کلاهی

تو از یزدان به یزدان می پناهی

الا تا بلبل از یک گونه گفتار

دهد بر دعوی بستان گواهی