نه بر زبان گذرانیده ام نه بر خاطر

چو برگ گل همه شادیش توده بر تودست

که صورتی که ز من بنده آشنایی کرد

نه آنکه از لب من هیچ گوش نشنودست

نه بر عقیدت من بنده هرگز این بودست