ازین پندها هیچ گونه مگرد

بدین بارگاه آورش ناگزیر

من از بهر ایشان یکی شارستان

برآرم به بومی که بد خارستان

چو خواهی که مانی تو بی رنج و درد

به پیروزی اندر به یزدان گرای

که او باشدت بی گمان رهنمای