هر آنجا که این آمد آن می گریزد

فلک ساغر ماه نو پیش دارد

که از جام همت جراعی بریزد

مگر سیم سیماب شد دستش آتش

که از موج دریای دستش کم آمد

که گوید که از کوه دریا نخیزد