ز هرچه باشد خرسند را بسنده بود

که در دعا همه آن خواهم از خداوندم

شنیده ام که به خرسند کم گراید غم

غمم چراست که از تو به نامه خرسندم

چرا که بی تو همی عمر و عیش نپسندم

مرا و حال مرا بی جمال طلعت تو

صفت ندیدم از این به چو دل برافکندم