صفت ندیدم از این به چو دل برافکندم

ز هرچه باشد خرسند را بسنده بود

چرا که بی تو همی عمر و عیش نپسندم

مرا و حال مرا بی جمال طلعت تو

چنان که تشنه به آب حیات و مرده به جان

به جان تو که به دیدارت آرزومندم