که از تجاوز او همچو دیگ می جوشم

خدایگان وزیران و پادشاه صدور

که با نفاذ تو هست از قضا فراموشم

یکی ز آتش جور سپهر بازم خر

عجب مدار که امروز مر مرا دیدست

در آن لباچه که تشریف داده ای دوشم

ز بهر خسرو سیارگان همی خواهد