در آن لباچه که تشریف داده ای دوشم

یکی ز آتش جور سپهر بازم خر

که از تجاوز او همچو دیگ می جوشم

عجب مدار که امروز مر مرا دیدست

ز بهر خسرو سیارگان همی خواهد

که عشوه ای بخرم وان لباچه بفروشم

وگرنه جفته نهد با قبای کحلی خویش