عجب مدار که امروز مر مرا دیدست

که با نفاذ تو هست از قضا فراموشم

یکی ز آتش جور سپهر بازم خر

که از تجاوز او همچو دیگ می جوشم

در آن لباچه که تشریف داده ای دوشم

ز بهر خسرو سیارگان همی خواهد

که عشوه ای بخرم وان لباچه بفروشم