ز خدمت تو و بیرون شدم ز خانه تو

چو گردکی که رساند زمین به دامن تو

چو مویکی که ستاند هوا ز شانه تو

اگر ز روی ضرورت کرانه کردم دوش

تو بر زمانه نه آن پر گشاده سیمرغی

که خوابگاه مگس شاید آشیانه تو

ز جاه تو چه عجب کاختران کرانه کنند