تو عیب کسان هیچ گونه مجوی

دل بخردان بی مدرا شود

برآشوبی و سر سبک خواندت

خردمند گر پیش بنشاندت

که عیب آورد بر تو بر عیب جوی

وگر چیره گردد هوا بر خرد

خردمندت از مردمان نشمرد