با من غم خرابی عالم به کلبه ای

در جوی آسیا متوطن نگردمی

آب مراد زیر پل کس نمی رود

ورنه قفا ز ورطه طوفان نخوردمی

کی جفت گرددی اگر آزاد و فردمی

نفسی که گر بدان دگری مبتلا شدی

من در خلاص او به مثل حمله بردمی