نفسی که گر بدان دگری مبتلا شدی

ورنه قفا ز ورطه طوفان نخوردمی

با من غم خرابی عالم به کلبه ای

کی جفت گرددی اگر آزاد و فردمی

من در خلاص او به مثل حمله بردمی

یا در مدد چو مهره میان بندمی به مهر

یا گوییا که حادثه را ناگزردمی