کی جفت گرددی اگر آزاد و فردمی

آب مراد زیر پل کس نمی رود

ورنه قفا ز ورطه طوفان نخوردمی

با من غم خرابی عالم به کلبه ای

نفسی که گر بدان دگری مبتلا شدی

من در خلاص او به مثل حمله بردمی

یا در مدد چو مهره میان بندمی به مهر