حبذا عرصه ملکی که درو جغد همی

هیچ مختار نزد یک دم بی فرمانی

غرض چرخ کمالیست که ایشان دارند

چون برآید برهد زین همه سرگردانی

بی دریغا نبرد آرزوی ویرانی

مرحبا بسطت جاهی که درو منقطع اند

مسرع سایه و خورشید ز بی پایانی