مرحبا بسطت جاهی که درو منقطع اند

چون برآید برهد زین همه سرگردانی

حبذا عرصه ملکی که درو جغد همی

بی دریغا نبرد آرزوی ویرانی

مسرع سایه و خورشید ز بی پایانی

نگذرد روزی بر دولت ایشان به مثل

که نه بر مهره گردن بودش پیشانی