مسرع سایه و خورشید ز بی پایانی

حبذا عرصه ملکی که درو جغد همی

بی دریغا نبرد آرزوی ویرانی

مرحبا بسطت جاهی که درو منقطع اند

نگذرد روزی بر دولت ایشان به مثل

که نه بر مهره گردن بودش پیشانی

در چنین دولت و من یکتن قانع به کفاف