چون حلقه او در گوش کردی ز غمش مخروش

گو:ای دل غم پرور،چون نیستی اندر خور

بنشین تو و می میخور،خود را به چه رنجانی؟

با اینهمه هم می کوش،زهر از کف او می نوش

چون پخته نه ای می جوش از خامی و نادانی

در مبکده چون او باش،می خواره شو و قلاش

می می خور و خوش می باش،مخروش و دلم مخراش