چون پخته نه ای می جوش از خامی و نادانی

بنشین تو و می میخور،خود را به چه رنجانی؟

با اینهمه هم می کوش،زهر از کف او می نوش

چون حلقه او در گوش کردی ز غمش مخروش

در مبکده چون او باش،می خواره شو و قلاش

می می خور و خوش می باش،مخروش و دلم مخراش

جان همچو عراقی پاش، گر طالب جانانی