می می خور و خوش می باش،مخروش و دلم مخراش

چون حلقه او در گوش کردی ز غمش مخروش

چون پخته نه ای می جوش از خامی و نادانی

در مبکده چون او باش،می خواره شو و قلاش

جان همچو عراقی پاش، گر طالب جانانی