گرچه بنیاد حضورم نیست زان مه بی قصور

آن که از وی غرقه صد گونه طوفانم توئی

گرچه خالی نیست از سوز بت دیگر دلم

آن که آتش می زند در ملک ایمانم توئی

جنبش افکن در بنای صبر و سامانم توئی

گرچه زان گل همچو بلبل نیستم بی ناله

غلغل افکن در جهان از آه و افغانم توئی