غلغل افکن در جهان از آه و افغانم توئی

گرچه بنیاد حضورم نیست زان مه بی قصور

جنبش افکن در بنای صبر و سامانم توئی

گرچه زان گل همچو بلبل نیستم بی ناله

گرچه نمناکست زان یک دانه گوهر دیده ام

قلزم انگیز از دو چشم گوهر افشانم توئی

گرچه می آلایم از دیدار او دامان چشم