بخندید شاپور و بستد نبید

که پیری به فرهنگ و بر سال نو

همی بود تاج آید از موی تو

همی رنگ عاج آید از روی تو

یکی باد سرد از جگر برکشید

به پالیزبان گفت کای پاک دین

چه آگاهی استت ز ایران زمین