نظر به روی کسی بر نمی کنی از ناز

ز طره تو پریشانی دلم شد فاش

ز مشک نیست غریب آری ار بود غماز

هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خود

امید قد تو می داشتم ز بخت بلند

نسیم زلف تو می خواستم ز عمر دراز

غبار خاطر ما چشم خصم کور کند