نسیم زلف تو می خواستم ز عمر دراز

هزار دیده به روی تو ناظرند و تو خود

نظر به روی کسی بر نمی کنی از ناز

امید قد تو می داشتم ز بخت بلند

غبار خاطر ما چشم خصم کور کند

تو رخ به خاک نه ای حافظ و بر آر نماز