تو خورشیدی و من چون سایه باشم

که بنمائی مرا در عشق وصلت

همان وصل تو می خواهم من از تو

که گردانم دل و جان روشن از تو

در اینجا با تو من همسایه باشم

نه، آخر سایه خود محو آری

چو نور جاودانی را تو داری