نمود از ذات بیچون سر مطلق

دمادم کشف اسرارش عیان بود

برون از کون جایش لامکان بود

بمعجز کرد ماه آسمان شق

گهی در دست بد سنگش سخن گو

گهی زنهار از وی خواست آهو

گهی از سنگ نخلی کرد پیدا