گهی در دست بد سنگش سخن گو

برون از کون جایش لامکان بود

بمعجز کرد ماه آسمان شق

نمود از ذات بیچون سر مطلق

گهی زنهار از وی خواست آهو

گهی از سنگ نخلی کرد پیدا

که آن در حال بار آورد خرما