فرود آمد ز اشتر سوی زن شد

یک اعرابی بر اشتر صبح گاهی

مگر آن روز می آمد ز راهی

شنود آن ناله و بی خویشتن شد

بپرسیدش که ای زن کیستی تو

که همچون مرده می زیستی تو

زنش گفتا که من بیمار و زارم