بپرسیدش که ای زن کیستی تو

مگر آن روز می آمد ز راهی

شنود آن ناله و بی خویشتن شد

فرود آمد ز اشتر سوی زن شد

که همچون مرده می زیستی تو

زنش گفتا که من بیمار و زارم

عرابی گفت من تیمار دارم