عرابی گفت من تیمار دارم

بپرسیدش که ای زن کیستی تو

که همچون مرده می زیستی تو

زنش گفتا که من بیمار و زارم

نشاندش بر شتر بردش بتعجیل

بسوی خانه خود کرد تحویل

تعهد کرد بسیاری شب و روز