که تا هر دو بدریائی رسیدند

زنش گفتا گر از من سر نتابی

سر موئی ز وصل من نیابی

بسی رفتند و گفتند و شنیدند

بدان ساحل یکی کشتی گران بود

همه پر رخت و پر بازارگان بود

چون از زن آن جوان نومید درماند